De Hongerspelen

Ik heb al veel op dit blog geschreven over technologie. Maar een onderwerp waar ik het ook over wil hebben is literatuur. Ik ben dan ook van plan om van tijd tot tijd mijn mening neer te pennen over boeken die ik gelezen heb. Dit zal niet de meerderheid van mijn post bevatten omwille van het feit dat ik de boeken wel eerst wil gelezen hebben vooraleer ik er een blogpost aan wijd.

Een tijd geleden las ik De Hongerspelen van Suzanne Collins. Ik heb de boeken gelezen nadat ik in contact kwam met de verfilming van De Hongerspelen. De Hongerspelen vertelt het verhaal over Katniss Everdeen die geselecteerd wordt om De Hongerspelen te spelen in naam van haar district. Ik ga niet uitgebreid ingaan op het verhaal, daarvoor raad ik je aan zelf de boeken te lezen. Wat ik als auteur van jou wel kan verwachten. Anders was je ook niet begonnen met het lezen van dit blog bericht. Ik wil het wel hebben over wat de hongerspelen met mij gedaan heeft.

Ik was erg onder de indruk hoe Collins het verhaal wist uit te drukken. Ik werd er in meegezogen en werkelijk gedwongen om verder te lezen. Hoewel het verhaal over een dystopische wereld gaat strookt het in zoveel facetten met de onze. Suzanne weet perfect op papier te zetten hoe corruptie in onze samenleving zaken kunnen verzieken en hoe onderdrukking van arme bevolkings groepen de rijken enkel rijker maakt. De Hongerspelen zijn er dan ook op gemaakt dat rijken er voordeel uit halen.

Het verhaal heeft indrukwekkende twisten die het verhaal op bepaalde momenten opschudden. Zo voel je meteen dat er eigenlijk niemand te vertrouwen valt.

De Hongerspelen is een van mijn meest favoriete boeken van de afgelopen jaren. Het verhaal heeft mij erg geïnspireerd in het schrijven van Boek 1 van de Ongetitelde Trilogie, een verhaal waarvan ik later de officiële titel nog bekend zal maken. Zo was ik erg onder de indruk hoe zij schreef over het opofferen van onschuldige en vaak jonge levens om hoger doelen te bereiken. Boek 1 bevat ook van deze elementen, hoewel op een heel andere manier (Er zijn geen spelen in boek 1). Die opoffering van onschuldige kinderen in De Hongerspelen is iets dat direct op je grijpt. Je voelt direct de pijn die daar bij voort komt. Niemand wil zijn eigen kinderen afgeven om hen te zien sterven in een arena.

Wat het verhaal zo sterk maakte, en dat is iets waar veel verhalen aan ontbreken, is de emotie die er in uitgedrukt worden. Collins weet het personage van Katniss zo neer te pennen dat je werkelijk kunt voelen wat de oorlog waar ze in beland met haar doet. Ze gaat van een redelijk mentaal gezond persoon naar iemand met een enorm oorlog trauma. Collins weet dit perfect uit te drukken in haar verhalen. Dit is iets waar vele verhalen aan ontbreken. Vele auteurs slagen er niet in om hun personages hun karakter aan te passen aan de gebeurtenissen die zij hebben moeten doorstaan gedurende het verhaal. Dit zorgt voor een gevoelloos verhaal dat over heel het duren van het verhaal de zelfde emotie geeft. Suzanne Collins weet dit als de beste in haar verhalen uit te drukken. Een opmerkelijke gaven. Ik weet als auteur best wel hoe moeilijk het is om de Karakters van alle personages bij te houden.

Wat Suzanne ook enorm goed weet uit te drukken is hoe liefde zaken moeilijk kan maken. De liefdesverklaring van Peeta aan Katniss is een van de dingen die de zaken enorm weten op te schudden. Het licht enorme druk op Katniss uit die alleen maar probeert te overleven.

Het plot van het verhaal is ook zo iets waar ik van versteld stond. Het is misschien wel een van de beste plots die ik ooit gelezen heb. Als je het boek nog niet gelezen hebt kan je je voorbereiden op een onverwachte wending in het einde van Spotgaai, het laatste boek uit de reeks. Ik ga geen spoilers geven, maar het maakte een enorme indruk op mij. Het einde van Spotgaai geeft een onverwachte twist in het verhaal. Deze twist voel je gedurende Spotgaai al aankomen. Je merkt er duidelijk dat geen van de twee kanten te vertrouwen is. Dit forceert Katniss om keuzes te maken.

Kort samen gevat. De Hongerspelen is een van de beste boekenreeks die ik gelezen heb. Ik kan iedereen aan raden deze te lezen, zeker als je van Post Apocalyptische verhalen houd.


Lees ook: Over Slaapvloek.