Getekend door Kim Richardson

Kim Richardson is een getalenteerde indie auteur uit Amerika. Ze werd redelijk succesvol met haar boeken als de Zielenbewaarders reeks. Ze slaagde er in om haar boeken te laten vertalen naar een handvol talen waaronder Nederlands. Ik las Getekend, het eerste deel van de Zielenbewaarders reeks. Op het eerste zicht had ik het gevoel dat het een verhaal is gericht op  tiener en jongvolwassen vrouwen. Het boek deed dan ook niet zoveel met mij als dat de boeken van James Dashner of Suzane Collins doen, die veel spannender zijn opgebouwd en waar — ja, ik moet het eerlijk zeggen — veel meer personages in sterven.

Het boek opent zich wanneer Kara in haar levende lichaam onder een bus loopt. Al snel komt ze in horizon aan en word ze bij het legioen van engelbewaarders gevoegd waar ze een opleiding krijgt door de knappe David. Maar het is niet toegestaan om liefdesrelaties er op na te houden.

Het verhaal is redelijk kort en je kan het niet onder de noemer Roman vatten. Een novel past beter als beschrijving van dit boek. Ik las de Nederlandse vertaling van haar boek. Als Amerikaanse schrijft ze uiteraard in het engels.


Lees ook: Survivalgame van James Dashner.


De vertaling naar het Nederlands vondt ik niet zo geslaagd. Ik weet zelf hoe moeilijk het is om een perfecte en foutloze tekst te schrijven, maar op het moment dat er een volledige paragraaf bleek onvertaald te zijn, had ik het gevoel dat de vertaling niet zorgvuldig was gebeurt. Ik verwacht niet van een selfpublished auteur dat haar teksten feilloos zijn. Ik ga ook niet beweren dat mijn teksten dat zijn, want eerlijk, dat zijn ze ook niet, Maar een volledige paragraaf vergeten te vertalen is wel een fout die mij een brug te ver gaat. Gelukkig ben ik mondig in het engels en weet ik wat er staat, maar ik geniet er meestal wel van om boeken in mijn moedertaal te lezen. Nederlands is niet voor niets en wondermooie taal wanneer men ze correct gebruikt.


Lees ook: De Hongerspelen


Het verhaal loopt verder heel gestaag en zonder al te veel spanning. Ik had wel wat meer spanning verwacht, een minpuntje dat ik eerlijk wel moet vernoemen. Alles in het verhaal lijkt nogal makkelijk en zo opgelost. Meer diepgang had een goede booster geweest om het verhaal extra pit te geven. Het verhaal had een stuk langer kunnen zijn als alles niet zo van de eerste keer afgehandeld leek te zijn. Haar levens queeste is in twee hoofdstukken voltooit. Iets dat naar mijn gevoel een volledig boek had mogen bevatten. Het had zoveel mooier geweest als ze een volledige queeste uit verschillende fases had moeten afleggen voor dat haar vijand uiteindelijk verslagen werd. Kim heeft er blijkbaar anders over gekozen en hield het bij een kort boek. Niet een foute keuze, maar het had meer kunnen bevatten dan het deed.


Lees ook: Geestesoog door James Dashner


Dan blijven we tot slot nog bij het slot van het verhaal. Er was niet veel bijzonders daar. Alles lijkt terug normaal te zijn met het leven van Kara. Het verhaal heeft me niet zo erg geboeid als dat anderen dat doen, maar ik heb wel genoten om het te lezen en als je één van die jonge meisjes bent tussen de 16 en 25 kan ik je dit wel aanbevelen. Ik geef het dan een gematigde score.