Twee weekjes met Pokémon Go

In eerste instantie crashte de servers. Vervolgens waren er nog eens problemen met veel crashes en bevriezingen van de App. Ze verwijderde recent ook nog eens functies waar we allemaal van hielden. Alle ingrediënten om een app te doen floppen. Toch werd het wereld meest gedownloade app in één week. Jawel, we hebben het hier over Pokémon Go, of hoe Tim Cook het graag verwoorden Pokéman Go. In eerste instantie dacht ik dat het niets voor mij was. Een hype die ik al rap ging opgeven. Ik ben geen hardcore gamer, speel af en toe wel is een game als Angry Birds of Crossy Road, maar geef dit meestal na een aantal dagen al op. Als kind kende ik wel alle Pokémons die er waren uit mijn hoofd. Ik gaf het een kans. Resultaat: Ik ben nog steeds bezig met het vangen van Pokémons in mijn stad. Tot frustraties van andere stadbewoners aan toe. Sorry daarvoor.

Het fenomeen AR.

Pokémon Go is de eerste AR — oftewel Augmented Reality — game die succesvol wordt. Het werd zelfs zo’n succes dat de server van Niantec het moesten begeven. Waarom is dit zo verslavend? Wel dat komt omdat AR een laagje legt over de werkelijke realiteit, en Pokémon Go is de eerste game die dat goed weet uit te baten. Pokémon Go speel je niet gewoon in je living. Je trekt er op uit op zoek naar Pokémons in je stad, het Park of een bos. Kies maar uit. Elke omgeving in de wereld heeft zo zijn eigen variëteiten aan Pokémonsters. Het is jouw doel deze te vangen en trainen. Dit doe je niet zoals in de oude games doormiddel van ze te trainen tegen wilde Pokémons. Het opzet is eigenlijk heel eenvoudig. Hoe meer Pokémons je vangt. Hoe beter je je Pokémons kunt trainen. Als ze dan uiteindelijk getraind zijn kan je een gevecht aangaan in een van de vele gym’s die over onze wereldbol verdeeld zijn. Ik kom nooit in een kerk, maar nu heb ik een reden om me toch wat dichter tot deze gebouwen te begeven, want ja, tegen frustraties van onze locale pastoor in — vermoed ik — is er een Gym gevestigd in de kerk op de Turnhoutse Mark. Verder loop je nog rond langs allerlei monumenten waar de zogenaamde Pokéstops zijn om daar gratis items te scoren. Je kan er onderander Pokébals krijgen, het belangrijkste voorwerp in het spel en vele potions om je Pokémons te genezen wanneer ze het in één van de gym niet zo goed uitgehouden hebben.


Lees ook: De nieuwe Apple Music App


Een nostalgisch gevoel.

Ik gaf het een kans en ben versteld wat het met mij doet. Ik besteed er geen uren aan per dag. De momenten dat ik het speel zijn de momenten dat ik me sowieso al buiten begaf. Ik wandel vaak te voet door mijn stad. Nu heb ik een bezigheid terwijl ik me van punt A naar punt B begeef en vang ik onderweg een hoop pokémons. Één verslavende bezigheid is het wel. Het is een beetje een nostalgisch gevoel om weer Pokémons te vangen. Ik hield me er als kind veel mee bezich en het voelt goed om die oude draad weer op te pikken. Pokémon Go weet het recept van AR goed te benutten en een oude rot terug tot leven te wekken. De vraag is allen hoelang dit nog blijft duren. Gaan mensen nog op zoek naar pokémons als de koude wintermaanden passeren? Of blijft iedereen dan weer liever in zijn knusse huisje om Candy Crush Saga te spelen? Pokémon Go heeft me in ieder geval te grazen genomen. Speel jij Pokémon Go?


Lees ook: Hoe Apple een TV zou moeten bouwen.