Waarom we nooit een touchscreen Mac zullen zien

Geregeld hoor je het terug, de vraag of Apple nu eindelijk eens MacBooks gaat maken met een touchscreen. Maar Steve Jobs zei het in 2010 al: een verticaal touchscreen is niet handig in gebruik. Je houd het even vol maar al gouw wordt je arm zwaar en valt hij naar beneden. Daarom is een trackpad of muis nog altijd de meest geschikte manier om een laptop te bedienen. Maar naast de onhandigheid van een horizontaal touchscreen is het macOS van Apple ook niet geschikt om met een touchscreen te bedienen en hier is waarom.

Microsoft probeerde het al met windows 10.

Een desktop OS laat zich niet makkelijk mengen met een touchscreen OS. Daarom houd Apple iOS en macOS (OS X) al van het begin dat de iPhone op de markt is mooi gescheiden. Toch weerhield het Microsoft niet om het toch te proberen en één OS te creëren dat zowel geschikt is voor touch als voor muis en trackpad, en het faalde. Windows 10 was de tweede poging om Microsofts doel voor mekaar te krijgen. Ze begingen al een flater met Windows 8 waar veel gebruikers over klaagden dat het niet te bedienen viel met een muis waardoor veel gebruikers hun bestaande PC zo goed als waardeloos werd. Microsoft probeerde dit op te lossen in Windows 10 en bracht veel van de klassieke elementen zoals het start menu terug. Gebruikers waren tevreden. Maar Microsoft is nooit geslaagd in het opzet dat het wou bereiken. Ze wouden één OS voor zowel Touch als muis input en dat is Windows 10 niet. Ik heb windows 10 een tijdje op mijn macbook geprobeerd en het viel niet mee. Windows 10 voelt nog steeds niet aan alsof Microsoft één OS heeft voor alle apparaten. Windows 10 is een twee delen opgedeeld, één voor touch en één voor muis input. Hierdoor voelt het nog steeds aan alsof je twee OS’s hebt en niet één. En dat is nog niet alles. Applicaties zijn niet altijd even goed geoptimaliseerd om in de beide interfaces te werken. Zo krijg je te grote knoppen en onhandige bediening in de desktop variant. en daarentegen weer te kleine knoppen en onhandige handelingen in de touch variant. Hoewel het technisch één OS is slaagt het er niet in om één interface te creëren en daarentegen slaagt het er ook niet in om de twee interfaces die het kent geoptimaliseerd te krijgen voor het type apparaten waar het voor bedoeld is. Dit ten ongunst van het gebruikersgemak.


Lees ook: Hoe Apple een TV zou moeten bouwen.


De wens om één touchscreen Mac.

Toch blijft er de wens bij veel mensen om een touchscreen mac. En sommigen beweren dat ondanks het fijt dat het Microsoft niet lukt, er een oplossing is die Apple kan vinden voor een OS dat zowel op touch als met een trackpad of muis goed werkt, want Apple heeft toch voor alles een geniale oplossing. Maar helaas is dat niet zo. Apple is zo goed in de kwaliteit van zijn producten om dat het juist weet wanneer je een bepaalde weg niet moet bewandelen. En in dit geval is dit zo’n weg. Er is geen eenvoudige oplossing om een interface voor beide input methodes te maken en daarbovenop is een verticaal touchscreen toch al geen goed idee. Het zou alleen maar meer problemen in het OS creëren waardoor het een rommelig geheel wordt.


Lees ook: Eerste indruk van iOS 10.


Ontwikkelaars moeten hun apps optimaliseren voor twee interfaces. Interface design is al zoveel werk. Als je app dan ook nog eens moet schakelen tussen twee interfaces om met elke input methode optimaal te werken kost dit enkel nog meer tijd, bloed en zweet. Hierdoor zullen er veel apps zijn die niet Alleen slecht werken in een van de twee interfaces, maar in de plaats daar van in geen enkel van de twee optimaal werken. En compromissen die we niet hoeven te sluiten als we touchscreens achterwegen laten. En sommige van jullie zullen beweren dat Apple een oplossing moet zoeken waarbij ontwikkelaars geen werk hebben. Dat klinkt mooi natuurlijk. Maar ik ben zelf erg behendig in het creëren van software. Naast schrijven is dat één van de dingen waar ik me erg in interesseer. Ik kan je verzekeren, een methode waar ontwikkelaars geen werk mee hebben bestaat hier niet en kan ook niet gecreëerd worden. Het ontwerpen van de interface van een applicatie is volledig de taak van de ontwikkelaar. Apple voorziet wel wat systeem elementen die zijzelf kunnen optimaliseren voor de interface van de gewenste input methode, maar andere elementen van de applicatie liggen niet in Apples handen en zijn ontworpen door de ontwikkelaar. Hierdoor zal hij altijd verantwoordelijk blijven voor zijn interface. Het is nooit een goed idee om twee interfaces te ontwerpen voor macOS zoals Microsoft dat doet en in één interface kan je touch en muis input niet vatten. Knoppen voor touch moeten groter zijn om ze met je vinger makkelijker te bedienen. Terwijl de muis dan weer handelingen kent die met touch niet goed werken.


Lees ook: Hoe de iPhone mijn leven veranderde.


In de plaats daarvan focust Apple zich op het beter maken van iOS en de iPad zodat de iPad in de toekomst je Mac voor de dagdagelijkse dingen die je doet kan vervangen. Veel van je voelen dat vandaag nog niet en hebben vaak nog nood aan een Mac voor simpele taken. Ik heb bevoordeeld nood aan een Mac om mijn manuscripten gereed te maken voor publicatie in Word. Maar dat is iets wat in de toekomst makkelijk opgelost kan worden en in de iPad geïntegreerd kan worden met een beetje hulp van Microsoft en mijn distributeur. iPads worden elk jaar krachtiger. Ze kunnen steeds meer. Dat is de toekomst waar we heen gaan en de Mac wordt steeds minder relevant in ons dagelijks leven. Kijk naar wat de iPad nu kan wat het in 2010 nog niet kon. Als je dat aantal verbeteringen in je op neemt, dan heb je een mooi cijfer van wat de komende 6 jaar ons kunnen brengen. Een touchscreen mac is even grote onzin als een iPad bedienen met een muis. Het komt het gebruiksgemak niet ten goede. En geef toe, zo erg is een muis of trackpad nu toch ook weer niet voor je Mac.