Zullen computers de job van een auteur over nemen?

Recent vond ik op The Mac Observer en artikel genaamd: Eventually, AI Agents Will Put Even Authors Out of Work. In dit artikel wordt er vooruitgedacht op de mogelijkheid van computers om de job van een auteur — mijn job dus — over te nemen. Ik ben een sterke gelovige in de vooruitgang van technologie en stel me hierbij dan de vraag: Is dit werkelijk mogelijk en welke obstakels moeten we dan overbruggen om deze job tot een goed einde to brengen?

Wat maakt een auteur zo menselijk.

Een van de redenen dat we creatief schrijven nog altijd als een job aanzien die enkel door de mens kan worden uitgevoerd — of door een buitenaards ras misschien waar we geen weet van hebben. Het is altijd beter om wat ruimdenkend te zijn — is dat creatief schrijven verijst dat we zowel kennis van wat er rondom ons gebeurd met emotie kunnen vermengen. Dit is iets waar dieren en computers tot op de dag van vandaag problemen mee hebben. We zijn in staat om een verhaal op te bouwen uit informatie die we opdoen uit onze omgeving en wat we zien in het nieuws en deze te vermengen met onze persoonlijke ervaringen en gevoelens. Dit geld zowel voor fictie als non-fictie. Een verhaal komt nooit uit het niets en is altijd gebaseerd uit ervaringen die we in ons leven hebben opgedaan. Van het leren lopen tot het proeven van verschillende smaken eten. Het draagt allemaal bij tot een mooi verhaal.


Lees ook: De nieuwe Apple Music App


Hoe Computers deze job overnemen.

Computers zouden deze job in de toekomst kunnen overnemen volgens The Mac Observer. Ik geloof sterk in de capaciteiten van computers en wat de toekomst voor ons kan brengen. Maar de manier die hier wordt aangehaald is niet heel intelligent. Om computers verhalen in fictie en non-fictie te laten schrijven heeft het één: informatie nodig, en twee: gevoelens. Auteurs halen deze informatie uit hun omgeving en persoonlijke ervaringen. Waar halen computers deze informatie vandaan. Wel volgens het artikel kunnen computers deze informatie vergaren uit vele documenten op het internet. Maar er is één hiaat in dit hele gedoe. Hoe gaan computers menselijke auteurs vervangen als ze menselijke auteurs nodig hebben om hun informatie die ze nodig hebben te krijgen. Als mensen uiteindelijk stoppen met schijven en computers steeds maar weer uit informatie die door hen op het internet geplaatst worden weer nieuwe verhalen gaan schrijven, dan geraken zij in een cirkel waar ze zichzelf steeds opnieuw plagiëren. Dit is net het zelfde probleem als dat streaming diensten als Spotify hebben bij het aanraden van muziek. Bij deze diensten raden computers muziek aan omdat ze hot en trending zijn volgens hun algoritmes. Hierdoor blijven deze computers steeds in de zelfde vijver vissen en is het moeilijk voor hen om nieuw opkomend talent te ontdekken. Oplossing van Apple is om dit werk door mensen te laten doen, want zij zien dat wel. Als mensen geen informatie meer toevoegen aan het internet, hoe kunnen computers dan nog iets nieuw creëeren. Om dat te doen moeten zij informatie kunnen opdoen net zoals wij dat doen. Zij moeten zich bewust worden van hun omgeving. Computers moeten weten wat er gebeurd in de wereld om iets nieuws te kunnen creëeren en bovendien moeten zij hun eigen gevoelens hebben. Hoe ga je een succes roman schrijven als De Hongerspelen als je niet weet hoe het leet van een oorlog voelt. Redelijk moeilijk denk ik. Dit kan je niet halen uit De Hongerspelen en vele andere romans te analyseren want dan beland je al gouw weer in plagiaat. Computers moeten weten wat er rondom zich gebeurd, zonder dat mensen hen dat moeten duidelijk maken, om deze taak te voltooien. Als er ergens een aanslag gebeurd of iemand koopt een brood. Dan moet de computer zich daar bewust van zijn om een uniek nieuw verhaal te kunnen creëren. Als je dit mengt met informatie die reeds beschikbaar is op het internet en een goede dosis gevoelens dan kom je tot iets unieks. Dat is wat wij auteurs doen. Wij nemen informatie die reeds bestaat, mengen dat met onze eigen ervaringen, voegen daar een dosis van onze eigen gevoelens bij en daar hebben we een nieuw uniek verhaal. Maar als je telkens weer in de zelfde vijver blijft vissen om weer nieuwe verhalen te creëren kom je steeds tot het zelfde. Ik denk dus dat mijn job als auteur nog voor even veilig gesteld is. Het kost nog enige tijd tot computers deze capaciteit hebben.


Lees ook: Is malware de toekomst van oorlogvoeren?